झोपेच्या आधी,
मी स्वतःशी हलकेच बोलतो
“मी आशीर्वादित आहे...”
हे शब्द जणू चांदण्यांच्या प्रकाशासारखे
माझ्या मनात शांतपणे उतरतात.
आजचा दिवस संपतो,
पण आशेचा दीप अजून पेटलेलाच आहे.
मी ठरवतो
मी जे ठरवीन, ते साध्य करीन.
माझ्या इच्छांना दिशा आहे,
आणि माझ्या प्रयत्नांना पंख.
भीती, शंका, अपयश
हे सारे फक्त सावल्या आहेत,
प्रकाशात विरघळून जाणाऱ्या.
मी माझ्या हृदयात म्हणतो
“मी समर्थ आहे.”
यश माझ्यापर्यंत येईल,
जसे पहाट हळूच येते,
आणि प्रत्येक अंधाराला स्पर्शून उजळवते.
रात्रीचा हा संकल्प
माझ्या स्वप्नांना आधार देतो,
आणि माझ्या उद्याच्या सूर्योदयात
नवी ऊर्जा फुलवतो.
